Larapinta

De nieuwe kleren van de keizer

De nieuwe kleren van de keizer.

Met vanavond een zonsverduistering in het vooruitzicht nog even deze nieuwsbrief omdat er veel zeer veel losgelaten kan worden door de mensheid en de urgentie van handelen en verantwoordelijkheid nemen groot is voor het verdere bestaan en evolutie van de mensheid.
Vanwege dit evolutieproces en al wat er individueel als op wereldschaal aan omstandigheden plaats vindt is deze zonsverduistering een zeer belangrijke fase die er toe bijdraagt om het de mensheid makkelijker te maken van de oude patronen en omstandigheden afscheid te nemen en de nieuwe weg van het hart/ziel verder te betreden.
Uiteraard ieder naar eigen ontwikkeling en acceptatie van verantwoordelijkheid te dragen.

 Dit en de confrontaties en ervaringen in het eigen proces van acceptatie van mijzelf als mens die ik ben van de afgelopen maanden en hoe dit te verwoorden in begrijpelijke taal omdat  er veel onzichtbare processen voor velen op dit moment afspelen maar bepalend zijn voor verdere positieve ontwikkeling van het evolutieproces voor de mensheid in zijn geheel maar moeilijk te omschrijven is.
De laatste week kwam steeds maar weer het sprookje  “de nieuwe kleren van de keizer” naar boven maar begreep niet helemaal wat er mee bedoeld werd tot dat er vannacht op aangedrongen werd te handelen vanuit dit perspectief. Tot dan toe betrok ik dit proces alleen op mijzelf wat ik er uit geleerd en geaccepteerd had de afgelopen maanden over wie en wat ik ben.
Zoals jullie allemaal wel weten draait het in dit sprookje om de  dwaasheid van het menselijk zijn maar ook het  ontwaken (evolutieproces) tot eenheid  en de ontdekking van de spirituele schatten die er begraven liggen in de materiele wereld.
De keizer symboliseert het bouwen en construeren van de menselijke kwaliteiten om aardse macht te verkrijgen. Iets dat elk mens  verlangt , de aardse macht om zichzelf en dit verlangen en deze kwaliteiten uit te drukken. Zolang de keizer verbonden blijft met de keizerin (symbool voor het hart/ziel ) is er niets aan de hand en verloopt het leven zoals het is op de meest natuurlijke en harmonieuze manier en speelt men de rol/functie die men te spelen heeft  en bedoeld is te zijn .
In dit verhaal heeft de keizer het contact verloren met de keizerin (hart/ziel) en is hebzuchtig geworden, niet meer bewust van de omgeving  en blind voor de dwaasheid van zijn egocentrisch gedrag waarmee hij zoveel schade aanricht voor zowel zichzelf als zijn medemensen die hij daarin meetrekt en schade doet. Hij is dus op dat moment een gevaarlijk en dwaze vertegenwoordiger van al wat mens-zijn inhoud en bedoelt is te zijn. Dwaasheid van hart/ziel dus. 
Hij meent dat hij de keizerin(hart/zielsverbinding )niet nodig heeft. 
De mensen zien hem en bevestigen hem in deze dwaasheid omdat zij menen er een beloning voor terug te krijgen. In dit verhaal de kleermakers die menen er een grote geldelijke beloning voor terug te krijgen en de meerderheid speelt daar in mee uit angst verstoten te worden.
Totdat een kind(symbool voor het onvoorwaardelijke deel van de ziel dat zich alleen aan de waarheid en de oorsprong en orde van het natuurlijke werkelijke zijn van de mens) met wijsheid ,onschuld en een zuiver hart naar de keizer wijst en het volk bewust maakt van zijn bespottelijke verschijning en verlegenheid omdat hij het contact met zijn keizerin (hart/ziel) verloren heeft. 
In dit verhaal komen beide aspecten van mannelijk /vrouwelijk ,yin /yang , hart/hoofd tot uitdrukking.
Zolang de keizer verbinding houdt met zijn keizerin is alles mogelijk . beide polen leven in ieder mens. Het is de opdracht van de mens om deze beide polariteiten recht te doen en tot uitdrukking te brengen. Deze weer te leren koesteren is in overeenstemming met de goddelijkheid van de mensheid. 
Eeuwenlang heeft de mensheid niet meer de gelegenheid gehad deze polariteiten samen te voegen en te gebruiken op het hoogste niveau. Nu in deze tijd is het ,wil men verder kunnen evolueren, een voorwaarde waar men niet meer om heen kan. Het is alles of niets maar bovenal een mogelijkheid voor de mensheid om verder dan ooit te kunnen reiken naar de onnoembare (on)mogelijkheden en deze op aarde neer te zetten. 
Het is de mate van investering en manier waarop of men de vruchten zal oogsten en proeven.
Of de ervaring van deze oogst voorgoed zal missen wetende dat dit geen vruchten meer zal opleveren.

Voor mij zijn er door dit sprookje heel wat inzichten, antwoorden beter gezegd bevestigingen, zowel voor mijn eigen proces en confrontaties als de hele wereldsituatie gekomen waardoor ik de huidige situatie van de mensheid in zijn geheel kan verwoorden en belichten.
Allemaal hebben wij als mens te maken met onze groeiprocessen. Omdat wij allemaal onderling verbonden zijn is de besmetting die zo duidelijk in dit verhaal naar voren komt niet uitgesloten. Er wordt duidelijk aan gegeven hoe lastig het is om naar dit kind in onszelf te blijven luisteren dwars door alle mensenmassa en meningen heen. Speciaal omdat de meerderheid meeloopt met de massa omdat men vergeten is hoe naar het eigen hart te luisteren. Wanneer men alle ervaringen van levens en daarmee de pijn en angsten daarin opgelopen bekijkt en de labels die wijzelf of anderen daaraan opgehangen hebben om te kunnen overleven , de teleurstelling steeds weer, het wantrouwen en uiteindelijk de acceptatie dat het geluk toch nooit zal komen op deze aarde hebben er toe geleid dat de mens steeds verder van zichzelf en de eigen waarde-volheid is gaan staan . Het zelfrespect en vertrouwen in eigen kunnen is dusdanig door alle ervaringen vervuild en de moed om toch dit innerlijk kind te laten spreken en er naar te handelen was en ik zeg “was” bijna onmogelijk geworden. 

De laatste jaren heeft de mensheid en de aarde een dusdanige ontwikkeling door gemaakt dat deze mogelijkheid en nog meer zelfs er weer is voor iedereen. Daardoor is er in het hele universum een zuiveringsproces in fasen opgestart en met name bij de mensheid om de openingen te kunnen bieden voor de nieuwe mogelijkheden. Een voorwaarde is er en dat is dat men alles maar dan ook alles wat vanuit oude energie bij zich heeft zal dienen om te zetten in de nieuwe energie.
Dat is lastig maar niet onmogelijk. De confrontaties met ons zelf als mensheid kunnen heftig zijn maar zijn niet onoverkomelijk. Wetend dat elk lid van de mensheid in dit proces zit maakt het eenvoudiger en makkelijker om over te spreken. Het samen delen op een waardevolle manier.

Zelf ben ik de laatste maanden door het proces van al mijn levens op deze aarde gegaan. Het hoe en waarom van het handelen en wandelen zoals wij als mens zijnde , doen. 
Wetend dat dit mijn laatste leven op deze aarde is kreeg ik als mens te maken met alle ingrediënten van deze levens. Mijn onopgeloste vragen en patronen. Bovenal het acceptatieproces te zijn die ik ben. Het viel mij op dat er in dit leven steeds een zelfde rode draad naar voren kwam. De vraag waarom mensen ondanks pijn vasthouden aan deze patronen waarvan zij weten dat dit niet juist is. Ik bedoel dan de bewuste keuzen vast te houden aan het ego in plaats van het hart te volgen. Juist door alle  ervaringen van de laatste maanden viel het bekende kwartje. Steeds maar weer werd ik geconfronteerd met voor mijzelf opkomen zoals ik dit wilde. Liet ik het over aan de zogenaamde professional of ter wille van “ het groeiproces” waar de ander in zat maar ik de projectie of  label van lastig ,depressief , hard enz. kreeg werd ik mij van de pijn en schade bewuster die dit mij al mijn hele leven gaf en mijn mond maar hield . Omdat ik nu gedwongen werd weer het slachtoffer te zijn omdat men de eigen verantwoordelijkheid niet op wenste te pakken maar mij daar voor gebruikte, of om nu de verantwoordelijkheid terug te geven aan de ander en mijzelf zoveel mogelijk  inclusief de pijn en onmacht en verdriet te laten zien die men hier mee bij mij aan deed. Ik koos voor het laatste omdat inmiddels door alle gebeurtenissen het mij duidelijk was geworden dat ik het was die dit toestond  en pijn had. Deze pijn wenste ik niet meer maar botste tegen het dilemma van iemand pijn doen op. Door de eigen pijn was het evenwicht ver te zoeken in gezond voor mijzelf op komen en assertief te zijn. Immers er werd toch altijd al gezegd dat ik hard was en egoïstisch en wat nog meer. Door het hele proces met Wim heb ik geleerd dat dit niet klopte maar toch……de vervuiling zat er nog in. Vertrouwen in mijzelf en het leven werd zwaar op de proef gesteld. Bovenal omdat dit proces het uiterste op alle fronten van mij eiste fysiek mentaal en ziel/hart . vertrouwen in al wat leeft in deze en alle andere werelden. Hoeveel vertrouwen kon ik op brengen? Diepe dalen en grote hoogten heb ik tijdens dit proces ervaren . Mijzelf realiserend dat dit de uiteindelijke afrekening was met al de oude processen en patronen voortgekomen uit pijn angst en niet beter weten. Te diep weg gestopt omdat het geloof er niet meer was een hemel op aarde te kunnen beleven en ervaren. Maar steeds wanneer ik het bijltje er bij neer wilde gooien in welke situatie ook gebeurde er een wonder. Wanneer de twijfel te groot was kwam er een bevestiging van buiten af dat men er van versteld stond dat ik niet in stortte of op gaf. Dit alles maakte dat ik er niet onder uit kon dat ik wel degelijk begeleid werd. Elke menselijke emotie heb ik ervaren maar gelijktijdig de oplossing van het hoe en waarom. Dit leerde ik toen ik mij eenzaam en verlaten voelde . Dit was een aspect wat ik mijn hele leven al geaccepteerd had en mee om wist te gaan dus waarom voelde dit zo anders aan? Het verbaasde mij dat dit mij zo bezig hield en ik op een gegeven moment er de brui aan gaf en vroeg of ze mij niet konden komen halen en ik mijn hart voor mijn gevoel kwijt was. Hoe mooi het leven ook weer in elkaar zit en hulp aanwezig. Diezelfde week kreeg ik bericht van een vriendin die ik lang niet meer gesproken had maar waar ik sterk betrokken ben geweest bij een onzichtbaar proces om de energie van Maitreya te ondersteunen. Dit was mijn plek om tot mijzelf te komen en dichter dan dicht bij de bron van liefde te zijn om mijzelf op te kunnen laden aan de zo nodige behoefte aan echte liefde. Daar werd het mij duidelijk gemaakt door ervaringen dat ik niet mijn hart kwijt was maar de pijnen van de mensheid had gevoeld van allen die het hart niet lieten spreken of konden laten spreken. De machteloosheid die ik mijn hele leven ervaren had door dit steeds maar weer te zien bij mensen en de boosheid naar diegenen die dit bewust niet lieten spreken vanuit ego belangen. Dus de kleren van de keizer gezien door de ogen van het kind. Maar ook dat ik het niet meer alleen hoefde te dragen en er aan toe was dat ik mijn dromen en geloof op gelukkig mogen en kunnen zijn mogelijk was geworden omdat ik bereid was geweest alles op te geven. Nu weet ik dat het er om ging mijzelf dit geboorterecht op te eisen en het statement te geven dat ik niet meer eenzaam wilde zijn. Maar nu op de juiste manier begrepen. Tevens werd er mij het inzicht gegeven waarom mensen liever bewust in het ego blijven hangen dan dat zij de moeite nemen om verder te gaan. Zij die dit doen zijn uit op machtsmisbruik en wensen niet anders. Ze zullen altijd een excuus blijven vinden om niet de verantwoordelijkheid zelf voor de eigen daden te hoeven dragen. Ongeacht de schade die zij bij anderen veroorzaken blijven zij in de illusie hangen dat dit door blijft gaan en zij bepalen wanneer het hun uit komt. Zij die in het leer proces zitten hebben hier ook last van maar weten op het moment dat zij er last van krijgen en/of de confrontaties dat het tijd is verdere stappen te nemen. Wetende dat zij voor de liefde/hart/ziel gekozen hebben vinden zij de weg en leggen dit niet meer bij een ander neer. De overgave is dan duidelijk aanwezig en het vertrouwen groeit. Men labelt niet meer en ongeacht wat het hoofd zegt wordt het hart gevolgd. Men weet. 
Door de hevige verwarring en besmetting omdat we allemaal als mens met elkaar verbonden zijn heeft dit een effect op ons allen. Maar de wetenschap dat wanneer jij kiest voor je hart en daar naar leeft is het des te mooier omdat elke stap die jij zet vanuit dit gegeven jij een ander het makkelijker maakt deze stap ook te kunnen nemen.
En daar ligt het mooiste inzicht en antwoord dat ik kreeg  op een lange weg van leren vallen en opstaan. Altijd dacht ik dat ik mensen verbrandde omdat dit mij ook vaak verweten is.. nu weet ik dat het mijn liefde is die het ego bij de ander terug kaatst en ik bij hen het verlangen tot uitdrukking geven van de eigen liefde trigger. Aan de persoon of hij/zij dit accepteert  en dan wordt het onmogelijke mogelijk . Anders blijft het een strijd voor de ander maar niet meer via mijn rug. 

Dit is vanuit mijn beleving mijn verhaal van de kleren van de keizer. Ieder mens wordt nu op elk gebied gevraagd waar men staat en aan de hand van woord en daad de oogst van levens aan geboden. Een ieder zal die plek in dienen te nemen en zich aan de keuze dienen te houden anders zal deze plaats vergeven worden aan een plaatsvervanger. Niemand is uitgezonderd allemaal hebben wij de zelfde mogelijkheden en kansen die het eigen pad eenvoudiger maken te bewandelen en samen te delen en ons ware zelf in alle vrijheid en openheid te durven (h)erkennen.

Tot slot nog een laatste opmerking. Toeval dat de zichtbare totale zonsverduistering dwars door Amerika loopt of een grote hulp tot keuze maken en inzichten dus nieuwe aanpak.

Van HART tot HART
HARTelijke groet,
Thea
   

‚Äč

To the English website