Larapinta

Hoe vertel je een kind

Hoe vertel je een kind
Dat zijn weg niet meer vindt
Wat waarheid is
in een wereld vol van leugens en bedrog
dat alles goed zal komen
en er vrede zal zijn

hoe vertel je een kind
wat waarheid is
in een wereld vol met voorbeelden
dat het niet klopt van wat men zegt en doet
hoe vertel je een kind
het komt goed

hoe vertel je een kind
dat het moet vertrouwen
en je op mensen kunt bouwen
in een wereld vol wantrouwen


hoe vertel je een kind
het komt goed
in een wereld
waarin iedereen doet
wat het eigenbelang versterkt
en men niet eens meer bemerkt
dat men een ander schaadt
in woord of daad.

Hoe vertel je een kind
Wat de kleuren van het hart zijn
Wanneer dit niet wordt getoond
Hoe de geur van een mens is
Die leeft vanuit het hart
Wanneer er alleen maar stank is

Hoe vertel je een kind
Dat het moet luisteren
Wanneer het zelf niet gehoord wordt

Hoe vertel je een kind
Dat het moet kijken
Wanneer men de dingen zelf niet ziet

Hoe vertel je een kind
Hoe het kan leven
In een wereld vol angst en beven
Voor wat

Hoe vertel je een kind
Wat verantwoordelijkheid is
Voor de eigen daden
In een wereld waarin men zichzelf steeds schaadt
In woord en daad
En alle verantwoordelijkheid ontloopt

Hoe vertel ik een kind
Dat de wereld een spiegel is van mijn zijn
In woord en daad

Hoe vertel ik een kind
Wanneer het mij zal vragen
Waarom de wereld dan
Nog steeds in oorlog is

Dan vertel ik dit kind
Het is mij gaan dagen
Elke dag kijk ik in mijn spiegel
En zie wat ik doe
Zolang ik durf te kijken
Zal ik niet bezwijken
Onder gevoelloosheid of arm zijn van geest
Want dan weet ik
Ik ben er geweest en kan ik jou niet tonen
Hoe jouw en mijn wereld werkelijk is
Dat voelt aan als een gemis


Ik ben gestopt met vertellen en
Mijzelf als voorbeeld gaan stellen
In woord en daad
Zodat geen kind
Door mij meer wordt geschaad

En mocht dit toch gebeuren
Ziet het kind aan de kleuren
Van mijn hart
Ruikt aan de geur van mijn zijn
Zij vind dit ook niet fijn
En heeft zo het vertrouwen
Dat ik aan een betere situatie zal bouwen

Dan vertel ik het kind
Waar het dit plekje vinden kan
Bij vrouw of man
En hoeft het niet te zoeken
In alle gaten en hoeken
Voelt zich ook niet zo verlaten
Omdat het weet zolang ik mijn spiegel kijk
Zie en herken ik mijn eigen koninkrijk
Deze plek is overal
Waar ik ook komen zal
Is het niet te vertrouwen
Zal ik zelf daaraan moeten bouwen
Het is immers mijn rijkdom
En ik bepaal
Wat of ik naar binnen haal.

Dan weet ik wat te zeggen
En hoef niets uit te leggen
Wanneer een kind mij vraagt
Waarom er in mijn land
Zoveel mooie kleuren
En frisse geuren zijn.

©Thea Lagendijk

 

To the English website