Larapinta

Vergeven en over-leven

Vergeving en Over-leven.
We zijn als mensheid in de fase gekomen waarin wij worden geconfronteerd met de handelingen die wij in het dagelijks leven uitvoeren.
Veel van deze patronen hebben te maken met oude pijnen en angsten die wij nu los kunnen en mogen laten.

Dit geeft een grotere mate van vrijheid in ieder mens, maar zijn wij bereid deze vrijheid in onszelf te ontvangen?.

Teveel en te lang is de mensheid bezig geweest om te over-leven in plaats van het leven te beleven. Veel is gebaseerd op deze patronen. Deze patronen zijn wij niet alleen in dit leven op gaan bouwen, maar komen voort uit vorige levens.

Dit is wat het ook zo moeilijk maakt om daarvan los te komen. Op het moment dat men geneigd is om voor het volle leven te kiezen, duiken deze oude angsten onmiddellijk op.

De kunst is om deze oude angsten onder ogen te zien en zich niet te verschuilen achter allerlei excuses. Als voorbeeld, ik heb geen tijd om mij daarmee in te laten. Of, ik ben zo moe. Een ander excuus dat men als mensheid zichzelf aangeleerd heeft is zich te verschuilen achter zogenaamde normen en waarden. Wie bepaalt deze? Het is de mens zelf die deze normen en waarden bepaalt.

Wanneer iemand werkelijk vanuit het hart leeft, dan hoeft men zich toch niet druk te maken over normen en waarden?. Dan zijn deze er automatisch. Je houdt van iets of niet. Is houden van af te wegen op een schaaltje?.
We kunnen hoogstens zeggen dat we meer of minder van iets houden, meer of minder iets leuk vinden. Maar daar blijft het bij.

Wat de mensheid zichzelf aan is gaan leren is dat het meer of minder niet kan. Dit is met een grote wijzende vinger bestempeld als verkeerd. Met als gevolg dat, wanneer de mens bespeurt iets minder te houden van, of iets minder leuk te vinden dan, zichzelf is gaan bestempelen als een onvolwaardig lid van de samenleving.

Helaas zijn er bepaalde groeperingen in de loop der eeuwen geweest die daar misbruik van hebben gemaakt en dit schuldgevoel bij de mensheid er stevig in hebben gehouden.

Dit is een van de redenen dat de mensheid op het reservesysteem van overleven is gestapt. Immers, wanneer men niet tevreden is over iets en men wil dit veranderen, dan komen deze angsten onmiddellijk naar boven en omdat de meerderheid der mensheid aan deze overleving mee doet, is er altijd wel iemand te vinden die er bewust of onbewust, de angsten bevestigd.

Nu, in deze tijd hebben wij als mensheid het geluk om weer te kunnen gaan leven zoals het leven bedoeld is voor elk mens.Te zijn die wij zijn, zonder zichzelf meer of minder te voelen.Gewoon te zijn die wij zijn.

Daarom wordt de mensheid op dit moment geconfronteerd met alle zaken die men gebruikt om dit patroon in stand te houden.Om zichzelf er bewust van te maken dat het niet meer nodig is om te overleven, maar juist weer meer te kunnen zijn die wij zijn. Maar dit kost in de eerste instantie veel. En daarom is het nodig dat wij duidelijk kijken wat het ons eigenlijk kost. Wanneer wij inzicht in het overlevingspatroon hebben dan maakt dit het makkelijker om het patroon los te laten.

Als voorbeeld: iemand heeft al jaren een angst om alleen te staan omdat hij /zij denkt niet goed genoeg te zijn. daardoor heeft deze persoon een bepaalde overlevingsdrang in zichzelf ontwikkeld om zich te manifesteren als iemand die alles doet voor iedereen. Iemand die voor iedereen klaar staat wanneer men het vraagt. omdat diegene meent dan aardig gevonden te worden en de kans om alleen te staan dan kleiner is. Deze persoon doet zich op elk moment van de dag anders voor dan degene hij/zij is. Dit overlevingspatroon is een zodanige gewoonte geworden dat deze persoon er zelf niet meer bij stil staat, ja, zelfs is gaan geloven dat hij/zij ook werkelijk zo is.

Wat nu in deze tijd afspeelt is dat deze persoon duidelijker merkt dat zodra de behoefte aan aardig gevonden te worden gevuld is en de persoon gekregen heeft wat hij in wezen wilde, dit niet meer prettig aan voelt. Het geeft niet meer dit tevreden gevoel van eerst. De persoon komt steeds meer tegen dat hij teleurgesteld wordt in de personen waar hij zo zijn best voor heeft gedaan. Steeds meer gaan er dingen opvallen die er altijd al waren, maar nu extra zwaar gaan wegen. Geen bedankje, het maar normaal vinden dat hij dit of dat doet. Ja, zelfs agressief gedrag wanneer hij echt niet kan.

Hij/zij komt er achter dat hijzelf steeds minder aan zijn andere behoeftes toekomt omdat dat ene stuk zoveel opeist.Nu ziet deze persoon in dat hij een keuze zal moeten maken tussen deze ene behoefte of al die andere. En dat geeft verwarring en angst. Hij/zij ziet in dat wat hij ook kiest, er altijd iemand zal zijn die hem niet aardig zal vinden omdat hij nee zegt.Op dat moment komt de realiteit naar boven en alle oude angsten niet goed genoeg te zijn.Maar de persoon voelt ook aan dat hij wel een keuze zal moeten maken omdat het zo niet langer kan.Daardoor komt hij tot de slotsom dat hij geen mensen kan kopen om zijn eenzaamheid te ontlopen. Dat er jaren weg zijn gegooid om een illusie in stand te houden. Want de mensen zijn immers dan alleen maar bij hem gebleven om wat hij voor hen deed. Niet voor hem/haar als persoon zijnde.

De teleurstelling is dan groot. Hij/zij komt er achter dat velen met hem dit overlevingspatroon opgevoerd hebben. Hij/zij weet dat dit moeilijk is om los te laten omdat dan de erkenning zal komen dat het allemaal niet zo perfect is zoals de mensheid denkt. Maar ook ziet hij in dat daardoor juist die ruimte ontstaan is. De ruimte dat niemand perfect is en hoeft te zijn.De ruimte om die lat niet zo hoog te leggen. Want iedereen is niet perfect, en iedereen op de eigen manier wordt nu geconfronteerd met de eigen overlevingspatronen die men er op na gehouden heeft.

Daardoor heeft deze persoon de moed gehad zichzelf te vergeven van wat hij eerder heeft laten liggen. Hij wist immers niet beter?. Het enige dat hij nu weet is dat, wanneer hij beter weet en dit niet uit voert, dan en dan alleen gaat hij met normen en waarden, goed of fout wit of zwart zichzelf indekken. Want is hij/zij zichzelf dan is er geen maatstaf nodig. Geen bevestiging van buiten af. Dan weet hij/zij dat hij leeft. En zolang hij leeft doet hij/zij het op de manier die bedoeld is voor hem/haar. Dus leeft hij zijn eigen leven en niet dat van anderen.

Zo is hij/zij dichter bij de eigen zon en weet hij dat hij deze steeds meer in zijn/haar eigen kracht zal uitstralen. Een manier die hij/zij alleen maar kan. En dat is juist.

VERGEVING aan zichzelf is vergeving aan anderen.

Ik kan hier alleen maar aan toevoegen het lied dat Ramses Shaffy met zoveel passie zong:
MENS DURF TE LEVEN
©Thea Lagendijk.
 

To the English website