Larapinta

Mentale vervuiling

Mentale vervuiling.

Er wordt de laatste jaren steeds meer gesproken over de vervuiling van onze aarde.

Dat wij dit heel snel moeten veranderen willen wij de mensheid en onze aarde redden van een totale ondergangen. We moeten onze verantwoordelijkheid onder ogen zien en onze verantwoordelijkheid  dragen door anders om te gaan met onze aarde.

Wat mij sterk verbaast is dat er niemand is die het grootste gevaar benoemd voor zowel de mensheid zelf als onze aarde: de mentale vervuiling die algemeen plaats vindt en steeds maar erger wordt.

Veel mensen zijn zich niet bewust wat wij elkaar aandoen met onze gedachten.
Wij staan er vaak zelfs niet meer bij stil dat deze gedachten ook hun uitwerking hebben op zowel mens, dier, aarde en andere natuurrijken.

Wij zitten zo vast in ons denken dat wij niet meer in de gaten hebben hoezeer dit onszelf maar ook onze omgeving schaden kan berokkenen.

Wanneer wij alleen maar met de materiële kant (het denken)bezig zijn dan geven wij ons zelf en de ander geen enkele ruimte.

Alles wordt ingevuld zoiets van ja, maar hij doet of wil dit toch niet; of ja maar ik kan dit niet maken wat zullen de anderen wel van mij denken?.

Wanneer wij lang genoeg in deze energie blijven rondhangen of er is in onze omgeving iemand die dit sterk doet, dan kunnen wij op een gegeven moment zelfs fysieke klachten krijgen wanneer wij ons dit niet bewust zijn.

Veel klachten die niet door een arts verklaard kunnen worden, worden veroorzaakt door deze vervuiling. Er wordt snel de conclusie gemaakt dat men ofwel een burn-out heeft of te veel stress op het werk, maar een echte oplossing is er niet omdat men teveel de randverschijnselen benoemt en niet de ware oorzaak n.l. de mentale vervuiling.

Het is een toenemende oorzaak van ziektes en het ergste ervan is dat dit op dit moment oorzaak nummer één is bij de jeugd.

De jeugd is er op gebouwd om vanuit het gevoel te leven en te handelen. Uiteraard is dat bij elk mens het geval maar het is de jeugd die het voorbeeld aan de volwassenen weer kan geven hoe dit te doen.

Daar zij in een wereld staan waar het alleen maar om gedachten en mooie woorden draait, zijn en worden zij dusdanig door elkaar geschud waardoor zij de weg kwijt raken en een eind aan hun leven willen maken of dat zij steeds meer mee gaan trillen in deze mentale vervuiling en doorslaan naar het respectloos gedrag wat zij aan alle kanten om zich heen zien gebeuren.

Als mens hebben wij in de loop der eeuwen geleerd om verschillende maskers te gebruiken wanneer wij bedreigd werden. Echter dit hebben wij zo goed gedaan dat wij er zelf in zijn gaan geloven.

In deze tijd wordt er van ons gevraagd deze maskers af te zetten en te tonen wie wij werkelijk zijn.

Dat dit angst oproept is duidelijk te merken aan alle gebeurtenissen in de wereld.

Want wanneer wij deze maskers af willen zetten houdt dit in dat wij onze verantwoordelijkheid voor al onze daden zelf zullen moeten dragen.

En dat is iets wat wij als mens zijnde niet graag willen. Al te vaak hebben wij in het verleden uit angst onze verantwoordelijkheid bij een ander neergelegd of in elk geval getracht deze te ontlopen.

Diegenen die belust waren op macht hebben handig gebruik hiervan gemaakt en deze angst rustig door laten sudderen en in sommige gevallen nog groter gemaakt.

Zo hebben wij als mens zelf onze kracht uit handen gegeven en zijn als kuddedieren gaan handelen.

Wanneer er eens iemand opstond en tegenwerpingen maakte dat er iets helemaal mis was dan werd diegene snel overmeesterd met…..ja, onze mentale vervuiling, waarom iets wel of niet goed aan diegene was. Met als gevolg dat er een tijdelijke vrede was en diegene buitengesloten werd van de massa.

Met de eerste grote evolutiesprong op 17 juli 2007 werd er aan ons gevraagd om alstublieft, willen wij ons zelf als mensheid, maar ook de aarde en andere natuurrijken redden, de mentale vervuiling onder ogen te zien en onze verantwoordelijkheid hierin op te pakken. Na de sprong in september 2008 worden wij nu in 2009 directer geconfronteerd met de consequenties wanneer wij onze keuze niet maken of deze uitvoeren.

Wij kunnen ons druk maken over de uitstoot van gassen etc. maar zolang wij niets aan de werkelijke oorzaak ,ons denken dus, doen, zal er niet veel veranderen en blijft de aarde in de crisissituatie geplaatst. Natuurrampen zijn vaak ook een gevolg van mentale vervuiling welk op die manier tot uitbarsting komen.

©Thea Lagendijk
 

To the English website