Larapinta

Maskers af, durf te leven

In deze tijd worden wij steeds meer geconfronteerd met ons eigen zijn.Zijn die wij werkelijk zijn zonder enig masker.
Wij worden steeds sneller bewust gemaakt dat wij en waar en wanneer wij onze maskers op hebben of opzetten.

De angst die wij zelf als mens opgebouwd hebben om ont-maskert te worden neemt dan ook overhand toe.

Steeds meer worden wij ons bewust dat wij onze maskers af aan het zetten zijn en dat dit bewust en onbewust gewoon overkomt.
De mensheid wordt zich bewust dat geen enkele controle daar meer op uit te oefenen is. Niet goedschiks dan kwaadschiks.


Hoe meer wij ons verzetten des te meer krijgen wij met situaties te maken die ons dwingen een keuze te maken.Het masker op houden of af zetten.
Beide mag, maar dan wel in vol bewustzijn en met de consequentie van onze keuze.
Wat eerder heel normaal was, blijkt nu niet meer te kloppen .

Omdat wij in de loop der eeuwen zo veel verschillende maskers gecreëerd hebben zien wij door de bomen het bos niet meer en weten dus ook niet meer wie of wat wij werkelijk zijn en kunnen dit ook bijna niet meer voelen.
Wij voelen of weten dat wij op weg zijn naar iets groters , maar dat dit groters niet van buiten af naar ons toe komt , maar van binnen uit wordt gevormd.
En daar ligt het probleem.

Wij hebben als mensheid zo lang de idee gehad dat wij God zelf waren, maar nu wij er mee geconfronteerd worden dat wij inderdaad allemaal een Goddelijkheid op zich zelf zijn en dat er van ons gevraagd wordt deze Goddelijkheid te tonen stappen wij snel terug en maken ons zelf wijs dat wij dit niet kunnen.

Het is de confrontatie met onze eigen verantwoordelijkheid voor het leven wat ons angstig maakt.Ook de idee dat wij werkelijk geluk en tevredenheid kunnen ervaren in ons leven maakt ons bang en onzeker omdat wij zijn vergeten dat wij dit kunnen en niet meer weten hoe daar mee om te gaan.

Wij maken het excuus als mensheid onszelf wijs dat er pas na de dood een leven is, of dat er na de dood een oordeel over ons geveld wordt etc.
Vele eeuwen hebben wij gezamenlijk deze illusie vast weten te houden en samen gedeeld.

Nu wij deze illusie stapje voor stapje aan het loslaten zijn, komt de angst naar boven om het mis te hebben omdat wij geen enkel "bewijs"hebben wat door ons denken en voelen wordt ondersteund.
Het komt alleen maar op ons vertrouwen in ons innerlijk weten aan. En dat heeft weer te maken met naar ons zelf luisteren zonder een masker op te houden van niet weten.
Wij komen er dan achter dat het meer een niet durven is.

De reden is omdat wij dan van niemand anders meer dan ons zelf een bevestiging kunnen krijgen dat wij goed doen of op de juiste weg zitten.En dus houden wij liever ons masker op en maken ons zelf wijs dat wij bang zijn om dit masker af te zetten.

Angst om een stukje te sterven dus. Angst om iets dood te laten gaan.
Zo is het dat wij dit noemen.

Iemand in een van mijn workshops die ik geef las bij een cursist een kaartje op waarin de dood letterlijk genoemd werd.
De persoon in kwestie had net voor zichzelf een transformatie ondergaan en een keuze gemaakt om afstand te nemen van een bepaalde situatie (een einde) de dood dus.

Een andere cursist (die dit niet wist) gaf daarop vanuit de eigen ziens-en denkwijze haar mening daarover met de woorden "zo, dat is moeilijk".
In een korte tijd was de stemming tot een nulpunt gedaald en iedereen was down.

Dat er op het kaartje stond dat de persoon gekozen had om met de dood mee te gaan was direct voor iedereen duidelijk.
Tot het moment dat ik verklaarde dat er ook een andere betekenis aan gegeven kon worden, en wel het bovenstaande transformatie proces.
Iedereen haalde opgelucht adem. En de energie steeg.


Hier wil ik mee duidelijk maken hoezeer wij elkaar kunnen besmetten met onze eigen gedachten en ervaringen.
Wordt bewust dat er meerdere mogelijkheden zijn en sta er voor open dat niet alleen jouw ervaring DE ervaring is.

En wees ook bewust dat wij elkaar daardoor of meer angst kunnen geven of elkaar kunnen helpen deze angst los te laten.
Want wat er met dit verhaal wordt bedoelt is dat wij als mensheid niet bang zijn voor de dood, maar DOODGEWOON angstig zijn om te leven naar wie wij werkelijk zijn.

Wij hebben dus de opdracht onze NIET-LEVEN(S)-(DOOD)-angst om te zetten in Levenskracht om onze eigen Goddelijkheid tot uitdrukking te kunnen brengen.
Kiezen wij voor leven of voor dood?.

©Thea Lagendijk

To the English website