Larapinta

Zo gevaarlijk kan het zijn

Iemand heeft de moed gehad na lange jaren antidepressiva te slikken zichzelf en de eigen onmacht om te zetten in kracht en heelheid. De persoon is daardoor op zoek gegaan naar diverse methoden om zo snel mogelijk het doel,het heel zijn te bereiken,en de problematieken aan te pakken die deze heelheid in de weg staan.

De persoon heeft zich heel bewust georiënteerd om het zo goed mogelijk te doen en wilde de methodiek die zelf ondergaan werd ook voor het eigen toekomstige werk gebruiken.Juist omdat diegene had geleerd dat men alleen vanuit eigen ervaring kan werken en niet alleen vanuit kennis.

Deze persoon had regressie gekozen om de onderliggende problematiek wat eventueel met vorige levens in verbinding stond direct op te lossen.

En nu komen wij bij het punt aan waar veel mensen heel makkelijk mee om gaan omdat zij de gevaren niet kennen.

Had deze persoon alleen deze methode ondergaan voor zichzelf, dan was er veel minder aan de hand geweest, maar de persoon deed direct ook een cursus daar in.

Wat is er gebeurt.In plaats van op te knappen en wat deze persoon opgebouwd had verder uit te breiden, werd de persoon alleen maar instabieler en onzekerder.Dit is logisch, want elke regressietherapeut dient te weten, dat wanneer een persoon een regressie ondergaat diegene eerst een zekere stabiele verbinding met het emotionele en mentale lichaam dient te hebben en het contact met het eigen hoger zelf(hart, ziel) kan leggen.

Anders is datgene dat naar boven komt niet alleen onderhevig aan illusie, maar het haalt ook alle karmische zwaarte vanuit dat regressiemoment naar boven, met alle gevolgen van dien. De persoon moet alles wat is geweest weer opnieuw doorleven.!!!

Wanneer men deze verbindingen wel heeft is dit niet nodig en heeft men alleen te maken met die zaken die in het hier en nu van nut kunnen zijn om een oplossing te vinden. De persoon blijft dus in een opbouwende fase ook al kan deze als minder prettig ervaren worden.

Na deze persoon het advies gegeven te hebben (naar aanleiding van de vraag wat toch de reden van deze terugval kon zijn), voorlopig te stoppen met de cursus omdat dit vragen om moeilijkheden was, gaf de persoon aan daar moeite mee te hebben maar er over zou denken.Bij nader overleg gaf de persoon ook nog eens aan dat het niet goed aanvoelde tijdens de cursus.

Na het advies gegeven te hebben dit aan de docent aan te geven en in elk geval een andere weg te kiezen omdat het anders niet te dragen zou zijn zou de persoon daar over nadenken. Het kwam er op neer dat de persoon een bewuste keuze voor zichzelf moest maken,maar deze keuze nog niet wilde/kon maken.

De betreffende persoon bleef doorgaan met de opleiding en het gevolg was dat wat er ook aangereikt werd, de persoon niet hoorde wat de oplossing was.Namelijk even stoppen, meer niet. Omdat deze persoon daar niet aan wilde bleef de persoon maar vragen, maar wat kan ik dan doen.

Op zo'n moment heeft elke hulpverlener de plicht de persoon duidelijk te maken dat de verantwoordelijkheid en oplossing bij de persoon zelf ligt en er een conflict  is waar de persoon  eerst inzicht in moet verkrijgen wil de persoon niet in het  ontlopen van de eigen verantwoordelijkheid om welke reden dan ook, blijven hangen.

Het vervolg was dat diezelfde persoon weer in totale paniek was en nu geesten in huis had. Dit had weer iemand anders geconstateerd. Ik zal hier verder niet over doorgaan.Maar heb uiteindelijk aangeraden dat deze persoon een keuze om eigenbestwil moest maken om zich tot één hulpverlener te wenden en alles door zich heen moest laten gaan om alle verwarring van verschillende personen en de ervaringen van de cursus te laten bezinken.

Gelukkig heeft de betreffende persoon daarna  gemeld eerst alles op een rijtje te willen hebben voordat er en keuze gemaakt zou worden.Ik hoop dat de moed om de verantwoording voor het leven zelf te dragen zal overwinnen.

Dit verhaal vertel ik om de gevaren aan te geven die er schuilen om de mensen die hulp zoeken de eigen motivatie die er achter steekt te onderzoeken of het niet toch stiekem een ontlopen van een stukje verantwoording is.

Doet men dit, ook prima, maar men kan zich een hele hoop geld en extra ellende besparen om uiteindelijk toch weer met hetzelfde probleem te worden geconfronteerd zonder dat het ook maar iets definitief heeft opgelost.Daar kun je dan andere leukere dingen mee doen.

Voor de hulpverleners of dit nu regulier of alternatief is heb ik één advies. Stop met het opruimen van de rommel die een ander veroorzaakt en bij die mensen die zich op deze manier steeds maar weer zelf in moeilijkheden brengen.Het heeft in deze tijd geen nut meer en besteed de tijd aan de mensen die daadwerkelijk willen.En dat zijn er meer dan genoeg in deze tijd.

Voor diegenen die bewust van een ander profiteren in welke vorm dan ook.
Realiseer dat alles op het eigen brood terug komt, ook al lijkt het soms van niet.

Rest mij nog te zeggen dat er voorzichtig en zelfbewust omgegaan dient te worden en in het bijzonder in het spirituele of extreem regulier circuit.

Neem het midden van alles dan blijf je met beide benen op de grond en realiseer je jezelf dat het één niet zonder het ander kan bestaan en het allemaal één pot is waaruit het voedsel komt. Alleen de plek en het voorwerp waarmee men eet bepaalt dat het iets anders lijkt dan dat het is. Maar dat is iets dat ieder mens zelf bepaalt. Hoe bewuster men zich daar van is des te sneller hebben wij het juiste tempo om toch gezamenlijk op het gemak te kunnen eten.
Eet Smakelijk.

T.L

Alles heeft zijn prijs.Wees je bewust dat welk pad je ook kiest, je er voor moet investeren. Maak dat je weet wat je er voor moet investeren. Alleen dan hou je het vol.

To the English website